Étude 1 sur 35 · Les résultats à Jérusalem

  1. Étude 1 : Les résultats à Jérusalem
  2. Étude 2 : La femme adultère
  3. Étude 3 : Tentative d'assassinat
  4. Étude 4 : Instruction sur la prière
  5. Étude 5 : La parabole de l’ami importun
  6. Étude 6 : Le figuier bourgeonnant
  7. Étude 7 : Le serviteur fidèle
  8. Étude 8 : Les dix jeunes filles
  9. Étude 9 : Arrivée chez Lazare, Marthe et Marie
  10. Étude 10 : Entrée triomphale à Jérusalem
  11. Étude 11 : Malédiction du figuier stérile
  12. Étude 12 : Annonce de la destruction de Jérusalem
  13. Étude 13 : Le figuier est sec
  14. Étude 14 : Le discours eschatologique sur le Mont des Oliviers
  15. Étude 15 : La parabole du figuier
  16. Étude 16 : Encouragement à la vigilance
  17. Étude 17 : Parabole du serviteur fidèle
  18. Étude 18 : Parabole des serviteurs et des récompenses, des talents
  19. Étude 19 : Le jugement des nations
  20. Étude 20 : Le complot contre le Messie Jésus
  21. Étude 21 : Le reniement de Pierre annoncé
  22. Étude 22 : Pierre et un autre disciple proposent de défendre leur Maître
  23. Étude 23 : Le chemin qui mène au ciel
  24. Étude 24 : Départ pour le mont des Oliviers
  25. Étude 25 : Arrêt à Gethsémané
  26. Étude 26 : Le combat dans la prière
  27. Étude 27 : La troupe conduite par Judas l'Iscariote arrive
  28. Étude 28 : L'arrestation
  29. Étude 29 : La révolte du disciple Pierre et la guérison de Malchus
  30. Étude 30 : Les paroles du Messie Jésus à la foule lors de l'arrestation
  31. Étude 31 : La fuite des disciples
  32. Étude 32 : Le premier sceau, le premier cavalier
  33. Étude 33 : Entretien des apôtres avec Jésus
  34. Étude 34 : L’ascension de Jésus
  35. Étude 35 : Le retour et l’attente des disciples

De bediening van Johannes de Doper

  • De resultaten in Jeruzalem

    Perikoop 40 analyseert de resultaten van Jezus' eerste prediking in Jeruzalem tijdens Pesach van het jaar 30, volgens Johannes 2.23-25. Velen geloofden vanwege de wonderen, maar Jezus blijft terughoudend tegenover dit oppervlakkige geloof, dat op het spectaculaire steunt in plaats van op oprecht berouw. Johannes benadrukt Jezus' goddelijke vermogen om het mensenhart te kennen. Het artikel noemt twee kernpunten: het verlengde verblijf in Jeruzalem en de goddelijke aard van het onderscheidingsvermogen van de Messias.

    Johannes 2.23-25 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Hij te Jeruzalem was, op het pascha, in het feest, geloofden velen in Zijn Naam, ziende Zijn tekenen, die Hij deed.Maar Jezus Zelf betrouwde hun Zichzelven niet, omdat Hij hen allen kende,En omdat Hij niet van node had, dat iemand getuigen zou van den mens; want Hij Zelf wist, wat in den mens was.
    Lire la suite

Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

  • De overspelige vrouw

    Perikoop 217 verhaalt de episode van de overspelige vrouw (Johannes 8.1-11), waarin farizeeën Jezus een valstrik spannen door hem een vrouw voor te leiden die op heterdaad is betrapt. Jezus verijdelt de valstrik met zijn beroemde uitspraak, waarin hij wie zonder zonde is uitnodigt de eerste steen te werpen, en vergeeft daarna de vrouw. Dit verhaal, waarvan de tekstuele echtheid omstreden is, illustreert de eenheid van goddelijke gerechtigheid en barmhartigheid en openbaart het unieke gezag van Jezus om te rechtvaardigen.

    Deuteronomium 22.22-24 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wanneer een man gevonden zal worden, liggende bij eens mans getrouwde vrouw, zo zullen zij ook beiden sterven, de man, die bij de vrouw gelegen heeft, en de vrouw; zo zult gij het boze uit Israel wegdoen.Wanneer er een jonge dochter zal zijn, die een maagd is, ondertrouwd aan een man, en een man haar in de stad zal gevonden, en bij haar gelegen hebben;Zo zult gij ze beiden uitbrengen tot de poort derzelver stad, en gij zult hen met stenen stenigen, dat zij sterven; de jonge dochter, ter oorzake, dat zij niet geroepen heeft in de stad, en den man, ter oorzake dat hij zijns naasten vrouw vernederd heeft; zo zult gij het boze uit het midden van u wegdoen.
    Lire la suite
  • Moordaanslag

    Op de laatste dag van een feest in Jeruzalem (13 oktober 32) proberen de farizeeën de Messias Jezus te stenigen, nadat hij zijn goddelijke oorsprong heeft verkondigd. Jezus ontkomt aan de dood door zich tussen zijn discipelen te verbergen en verlaat de stad. Waarschijnlijk trekt hij zich terug in Betanië aan de overzijde van de Jordaan. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis, op grond van Johannes 8,59.

    Johannes 10.22 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.
    Lire la suite
  • Onderricht over het gebed

    De pericoop PER224 presenteert het onderricht van Jezus over het gebed, gegeven op de Olijfberg in december van het jaar 32. Op basis van Matteüs 6.9-13 en Lucas 11.1-4 onderzoekt zij het Onze Vader in twee verschillende contexten. Lucas plaatst de gebeurtenis in de buurt van Jeruzalem, na het bezoek aan Betanië en vóór de genezing van een bezetene. De leerlingen, van wie sommigen Johannes de Doper hadden gevolgd, vragen Jezus hen te leren bidden.

    Mattheüs 6.9-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    Gij dan bidt aldus: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd.Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel alzo ook op de aarde.Geef ons heden ons dagelijks brood.En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze. Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, amen.
    Lire la suite
  • De gelijkenis van de opdringerige vriend

    De gelijkenis van de opdringerige vriend (Lucas 11.5-13), die alleen in het evangelie van Lucas voorkomt, volgt op het onderwijs over het Onze Vader. Daarin leert Jezus volharding in het gebed: als een vriend uiteindelijk toegeeft aan aandringen, hoeveel vrijgeviger zal God dan geven aan wie hem in geloof bidden, door zelfs de Heilige Geest te schenken aan wie erom vragen.

    Mattheüs 7.7-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en u zal opengedaan worden.Want een iegelijk, die bidt, die ontvangt; en die zoekt, die vindt; en die klopt, dien zal opengedaan worden.Of wat mens is er onder u, zo zijn zoon hem zou bidden om brood, die hem een steen zal geven?En zo hij hem om een vis zou bidden, die hem een slang zal geven?Indien dan gij, die boos zijt, weet uw kinderen goede gaven te geven, hoeveel te meer zal uw Vader, Die in de hemelen is, goede gaven geven dengenen, die ze van Hem bidden!
    Lire la suite

Jezus' bediening: roepingen, wonderen en onderwijs

  • De uitlopende vijgenboom

    Cet article explore la parabole du figuier bourgeonnant, une leçon de vigilance spirituelle donnée par Jésus dans les Évangiles de Matthieu, Marc et Luc. Ce récit encourage les croyants à discerner les signes du Royaume de Dieu comme on observe les saisons, soulignant la certitude des paroles de Jésus.

    Markus 13.28-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    En leert van den vijgeboom deze gelijkenis; wanneer nu zijn tak teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het nabij, voor de deur is.Voorwaar, Ik zeg u, dat dit geslacht niet zal voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan; maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.
    Lire la suite
  • Le serviteur fidèle

    La parabole du figuier bourgeonnant, rapportée par Matthieu, Marc et Luc dans leur discours eschatologique, invite les disciples à discerner les signes annonciateurs du retour du Messie. Comme les bourgeons annoncent l'été, les événements du monde annoncent la proximité du Royaume de Dieu. La parole du Christ est éternelle et sûre : le ciel et la terre passeront, mais elle demeure.

    Markus 13.28-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    En leert van den vijgeboom deze gelijkenis; wanneer nu zijn tak teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het nabij, voor de deur is.Voorwaar, Ik zeg u, dat dit geslacht niet zal voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan; maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.
    Lire la suite
  • Les dix jeunes filles

    La parabole du figuier bourgeonnant, rapportée dans Matthieu, Marc et Luc, invite les disciples à lire les signes des temps avec vigilance et espérance. Comme les bourgeons annoncent l'été, les événements du monde annoncent le retour du Messie. La parole de Jésus, sûre et éternelle, garantit l'accomplissement de toutes ses promesses concernant le Royaume de Dieu.

    Markus 13.28-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    En leert van den vijgeboom deze gelijkenis; wanneer nu zijn tak teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het nabij, voor de deur is.Voorwaar, Ik zeg u, dat dit geslacht niet zal voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan; maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.
    Lire la suite

De laatste week vóór de arrestatie

  • Aankomst bij Lazarus, Martha en Maria

    Dit artikel onderzoekt de aankomst van Jezus in Betanië en belicht het belang van dit moment vóór het lijden. Betanië, een plaats van rust en vriendschap, vormt een contrast met de roerige gebeurtenissen in Jeruzalem. Het artikel richt zich op de symboliek van deze laatste etappe in de zending van Jezus, zoals die door het evangelie volgens Johannes wordt verteld.

    Johannes 12.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus dan kwam zes dagen voor het pascha te Bethanie, daar Lazarus was, die gestorven was geweest, welken Hij opgewekt had uit de doden.
    Lire la suite
  • Triomfantelijke intocht in Jeruzalem

    De triomfantelijke intocht van Jezus in Jeruzalem op 27 maart 33, uitgevoerd volgens de profetie van Zacharia, is een messiaanse vredesverklaring. Deze gebeurtenis, die in alle vier de evangeliën wordt beschreven, presenteert Jezus niet als een veroveraar maar als de Vredevorst. Als antwoord juicht de menigte hem toe, waarmee zijn messiaanse waardigheid wordt bevestigd.

    Markus 11.4-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij gingen heen, en vonden het veulen gebonden bij de deur, buiten aan de wegscheiding, en zij ontbonden hetzelve.En sommigen van degenen, die aldaar stonden, zeiden tot hen: Wat doet gij, dat gij het veulen ontbindt?Doch zij zeiden tot hen, gelijk Jezus bevolen had; en zij lieten ze gaan.En zij brachten het veulen tot Jezus, en wierpen hun klederen daarop; en Hij zat op hetzelve.En velen spreidden hun klederen op den weg, en anderen hieuwen meien van de bomen, en spreidden ze op den weg.En die voorgingen en die volgden riepen, zeggende: Hosanna! gezegend is Hij, Die komt in den Naam des Heeren!Gezegend zij het Koninkrijk van onzen vader David, hetwelk komt in den Naam des Heeren! Hosanna in de hoogste hemelen!En Jezus kwam binnen Jeruzalem, en in den tempel; en als Hij alles rondom bezien had, en het nu avondstond was, ging Hij uit naar Bethanie met de twaalven.
    Lire la suite
  • Vervloeking van de onvruchtbare vijgenboom

    Op maandag 28 maart 33, op de weg van Betanië naar Jeruzalem, vervloekt de Messias Jezus een vijgenboom die vol bladeren zit maar geen vrucht draagt, en die onmiddellijk verdort. Deze daad, die door Matteüs en Marcus wordt verteld, is een gelijkeniswonder dat Israël symboliseert: veel religieus uiterlijk, maar geen echte vruchtbaarheid. Doordat dit voorval bij Marcus de reiniging van de tempel omlijst, kondigt het Gods oordeel aan over een onvruchtbare vroomheid.

    Mattheüs 21.18-19 (De Heilige Schrift 1917) :
    En des morgens vroeg, als Hij wederkeerde naar de stad, hongerde Hem.En ziende, een vijgeboom aan den weg, ging Hij naar hem toe, en vond niets aan denzelven, dan alleenlijk bladeren; en zeide tot hem: Uit u worde geen vrucht meer in der eeuwigheid! En de vijgeboom verdorde terstond.
    Lire la suite
  • Aankondiging van de verwoesting van Jeruzalem

    In Lucas 19.41-44 nadert Jezus Jeruzalem, weent over de stad en kondigt nauwkeurig haar toekomstige verwoesting door de Romeinen in het jaar 70 n.Chr. aan. Alleen Lucas vermeldt deze gebeurtenis in deze vorm. Jezus betreurt dat Jeruzalem zijn goddelijke bezoeking niet heeft herkend. Deze passage laat zowel het medelijden van de Messias zien als de ernst van de verwerping van de goddelijke openbaring, en valt in de laatste week voor zijn arrestatie.

    Lukas 22.19-20 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij nam brood, en als Hij gedankt had, brak Hij het, en gaf het hun, zeggende: Dat is Mijn lichaam, hetwelk voor u gegeven wordt; doet dat tot Mijn gedachtenis.Desgelijks ook den drinkbeker na het avondmaal, zeggende: Deze drinkbeker is het nieuwe testament in Mijn bloed, hetwelk voor u vergoten wordt.
    Lire la suite
  • De vijgenboom is verdord

    De dag nadat de vijgenboom vervloekt was, ontdekken de discipelen dat de boom volledig verdord is. Jezus grijpt de gelegenheid aan om te onderwijzen over de kracht van het geloof en het belang van vergeving. Daarbij verbeeldt de vijgenboom in de Schrift Israël, en zijn verdorring wijst vooruit op het oordeel dat veertig jaar later met de verwoesting van de tempel over het volk zou komen. Geloof en vergeving blijven de onwrikbare waarden die Jezus naar voren brengt.

    Joël 1.7 (De Heilige Schrift 1917) :
    Het heeft mijn wijnstok gesteld tot een verwoesting, en mijn vijgeboom tot schuim; het heeft hem ganselijk ontbloot en nedergeworpen, zijn ranken zijn wit geworden.
    Lire la suite
  • De eschatologische rede op de Olijfberg

    Analyse van de eschatologische rede van Jezus op de Olijfberg, gebaseerd op de evangeliën. Jezus spreekt over de verwoesting van de tempel en de komst van de eindtijd, waarmee hij zijn profetische gaven en de voortzetting van zijn zending na de kruisiging laat zien. Bedoeld voor lezers die hun theologisch inzicht willen verdiepen.

    Johannes 12.37-50 (De Heilige Schrift 1917) :
    En hoewel Hij zovele tekenen voor hen gedaan had, nochtans geloofden zij in Hem niet;Opdat het woord van Jesaja, den profeet, vervuld werd, dat hij gesproken heeft: Heere, wie heeft onze prediking geloofd, en wien is de arm des Heeren geopenbaard?Daarom konden zij niet geloven, dewijl Jesaja wederom gezegd heeft:Hij heeft hun ogen verblind, en hun hart verhard; opdat zij met de ogen niet zien, en met het hart niet verstaan, en zij bekeerd worden, en Ik hen geneze.Dit zeide Jesaja, toen hij Zijn heerlijkheid zag, en van Hem sprak.Nochtans geloofden ook zelfs velen uit de oversten in Hem; maar om der Farizeen wil beleden zij het niet; opdat zij uit de synagoge niet zouden geworpen worden.Want zij hadden de eer der mensen lief, meer dan de eer van God.En Jezus riep, en zeide: Die in Mij gelooft, gelooft in Mij niet, maar in Dengene, Die Mij gezonden heeft.En die Mij ziet, die ziet Dengene, Die Mij gezonden heeft.Ik ben een Licht, in de wereld gekomen, opdat een iegelijk, die in Mij gelooft, in de duisternis niet blijve.En indien iemand Mijn woorden gehoord, en niet geloofd zal hebben, Ik oordeel hem niet; want Ik ben niet gekomen, opdat Ik de wereld oordele, maar opdat Ik de wereld zalig make.Die Mij verwerpt, en Mijn woorden niet ontvangt, heeft, die hem oordeelt; het woord, dat Ik gesproken heb, dat zal hem oordelen ten laatsten dage.Want Ik heb uit Mijzelven niet gesproken; maar de Vader, Die Mij gezonden heeft, Die heeft Mij een gebod gegeven, wat Ik zeggen zal, en wat Ik spreken zal.En Ik weet, dat Zijn gebod het eeuwige leven is. Hetgeen Ik dan spreek, dat spreek Ik alzo, gelijk Mij de Vader gezegd heeft.
    Lire la suite
  • De gelijkenis van de vijgenboom

    Het artikel analyseert de gelijkenis van de vijgenboom, waarin Jezus geestelijke waakzaamheid leert met het oog op de tekenen van de tijd. De gebeurtenissen die de nadering van het Koninkrijk aankondigen, worden niet als bedreigingen gezien maar als een oproep tot voorbereiding en geloof. De bestendigheid van de woorden van Jezus tegenover het vergankelijke karakter van de wereld wordt benadrukt.

    Romeinen 13.11-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En dit zeg ik te meer, dewijl wij de gelegenheid des tijds weten, dat het de ure is, dat wij nu uit den slaap opwaken; want de zaligheid is ons nu nader, dan toen wij eerst geloofd hebben.De nacht is voorbijgegaan, en de dag is nabij gekomen. Laat ons dan afleggen de werken der duisternis, en aandoen de wapenen des lichts.
    Lire la suite
  • Aansporing tot waakzaamheid

    Dit artikel bestudeert de oproep van Jezus tot waakzaamheid, uitgesproken op de Olijfberg, waarin de onzekerheid over zijn terugkomst en de noodzaak van een actief en trouw verwachten van de gelovigen worden benadrukt.

    Johannes 3.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.
    Lire la suite
  • Gelijkenis van de trouwe dienaar

    Dit artikel analyseert de gelijkenis van de trouwe dienaar en benadrukt het belang van trouw en waakzaamheid in de verwachting van de zekere maar onvoorspelbare terugkomst van de Heer.

    Lukas 21.25-28 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er zullen tekenen zijn in de zon, en maan, en sterren, en op de aarde benauwdheid der volken met twijfelmoedigheid, als de zee en watergolven groot geluid zullen geven;En den mensen het hart zal bezwijken van vrees en verwachting der dingen, die het aardrijk zullen overkomen; want de krachten der hemelen zullen bewogen worden.En alsdan zullen zij den Zoon des mensen zien komen in een wolk, met grote kracht en heerlijkheid.Als nu deze dingen beginnen te geschieden, zo ziet omhoog, en heft uw hoofden opwaarts, omdat uw verlossing nabij is.
    Lire la suite
  • Gelijkenis van de dienstknechten en de beloningen, van de talenten

    Het artikel behandelt de gelijkenis van de talenten van Jezus, die het belang laat zien van het trouw beheren van gaven in dienst van God, in afwachting van zijn terugkeer.

    Mattheüs 25.14-30 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want het is gelijk een mens, die buiten 's lands reizende, zijn dienstknechten riep, en gaf hun zijn goederen over.En den ene gaf hij vijf talenten, en den ander twee, en den derden een, een iegelijk naar zijn vermogen, en verreisde terstond.Die nu de vijf talenten ontvangen had, ging heen, en handelde daarmede, en won andere vijf talenten.Desgelijks ook die de twee ontvangen had, die won ook andere twee.Maar die het ene ontvangen had, ging heen en groef in de aarde, en verborg het geld zijns heren.En na een langen tijd kwam de heer van dezelve dienstknechten, en hield rekening met hen.En die de vijf talenten ontvangen had, kwam, en bracht tot hem andere vijf talenten, zeggende: Heer, vijf talenten hebt gij mij gegeven; zie, andere vijf talenten heb ik boven dezelve gewonnen.En zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht! over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.En die de twee talenten ontvangen had, kwam ook tot hem, en zeide: Heer, twee talenten hebt gij mij gegeven; zie, twee andere talenten heb ik boven dezelve gewonnen.Zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht, over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.Maar die het ene talent ontvangen had, kwam ook en zeide: Heer! ik kende u, dat gij een hard mens zijt, maaiende, waar gij niet gezaaid hebt, en vergaderende van daar, waar gij niet gestrooid hebt;En bevreesd zijnde, ben ik heengegaan, en heb uw talent verborgen in de aarde; zie, gij hebt het uwe.Maar zijn heer, antwoordende, zeide tot hem: Gij boze en luie dienstknecht! gij wist, dat ik maai, waar ik niet gezaaid heb, en van daar vergader, waar ik niet gestrooid heb.Zo moest gij dan mijn geld den wisselaren gedaan hebben, en ik, komende, zou het mijne wedergenomen hebben met woeker.Neemt dan van hem het talent weg, en geeft het dengene, die de tien talenten heeft.Want een iegelijk die heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloedig hebben; maar van dengene, die niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.En werpt den onnutten dienstknecht uit in de buitenste duisternis; daar zal wening zijn en knersing der tanden.
    Lire la suite
  • Het oordeel over de volken

    Het artikel analyseert het oordeel over de volken in Matteüs 25:31-46, waar de Mensenzoon de schapen van de bokken scheidt naar hun daden. Het legt de nadruk op verantwoordelijkheid en goddelijke rechtvaardigheid en roept op tot concrete daden van liefde.

    Romeinen 2.6-8 (De Heilige Schrift 1917) :
    Welke een iegelijk vergelden zal naar zijn werken;Dengenen wel, die met volharding in goeddoen, heerlijkheid, en eer, en onverderfelijkheid zoeken, het eeuwige leven;Maar dengenen, die twistgierig zijn, en die der waarheid ongehoorzaam, doch der ongerechtigheid gehoorzaam zijn, zal verbolgenheid en toorn vergolden worden;
    Lire la suite
  • Het complot tegen de Messias Jezus

    Het complot tegen Jezus wordt door de religieuze autoriteiten gesmeed vóór Pesach, met de hulp van Judas. Kajafas roept het Sanhedrin bijeen om Jezus, die als een bedreiging wordt beschouwd, te veroordelen met behulp van valse getuigen. Pilatus wordt ingelicht om de arrestatie op de Olijfberg te vergemakkelijken.

    Mattheüs 26.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het is geschied, als Jezus al deze woorden geeindigd had, dat Hij tot Zijn discipelen zeide:Gij weet, dat na twee dagen het pascha is, en de Zoon des mensen zal overgeleverd worden, om gekruisigd te worden.Toen vergaderden de overpriesters en de Schriftgeleerden, en de ouderlingen des volks, in de zaal des hogepriesters, die genaamd was Kajafas;En zij beraadslaagden te zamen, dat zij Jezus met listigheid vangen en doden zouden.Doch zij zeiden: Niet in het feest, opdat er geen oproer worde onder het volk.
    Lire la suite

De laatste dag tot de kruisiging

  • De verloochening van Petrus aangekondigd

    Het artikel onderzoekt Jezus’ voorspelling over de verloochening van Petrus en belicht de verschillen in de verslagen van de Evangeliën en het mededogen van Jezus met de menselijke zwakheid van Petrus.

    Johannes 13.36-38 (De Heilige Schrift 1917) :
    Simon Petrus zeide tot Hem: Heere, waar gaat Gij heen? Jezus antwoordde hem: Waar Ik heenga, kunt gij Mij nu niet volgen; maar gij zult Mij namaals volgen.Petrus zeide tot Hem: Heere, waarom kan ik U nu niet volgen? Ik zal mijn leven voor U zetten.Jezus antwoordde hem: Zult gij uw leven voor Mij zetten? Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De haan zal niet kraaien, totdat gij Mij driemaal verloochend zult hebben.
    Lire la suite
  • Petrus en een andere leerling bieden aan hun Meester te verdedigen

    Het artikel behandelt de reactie van Petrus en de leerlingen op de aankondiging van de dood van Jezus. Doordat ze de boodschap verkeerd begrijpen, overwegen ze een aardse oplossing voor een geestelijke kwestie. De tekst legt uit hoe de zending van de Messias door de kruisiging wordt geopenbaard, waardoor de leerlingen uiteindelijk de ware betekenis ervan gaan begrijpen. Het hier vastgelegde moment toont de weg van onbegrip naar waar geloof.

    Lukas 22.38 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij zeiden: Heere! zie hier twee zwaarden. En Hij zeide tot hen: Het is genoeg.
    Lire la suite
  • De weg die naar de hemel leidt

    Het artikel ontsluit Johannes 14.1-15, waar Jezus zijn discipelen troost door te beloven hun een plaats bij de Vader te bereiden. Het benadrukt zijn unieke middelaarschap en de eenheid met God, en belooft tegelijk de Heilige Geest om de apostelen te leiden.

    Johannes 13.30 (De Heilige Schrift 1917) :
    Hij dan, de bete genomen hebbende, ging terstond uit. En het was nacht.
    Lire la suite
  • Vertrek naar de Olijfberg

    Het artikel behandelt het vertrek van Jezus en zijn leerlingen naar de Olijfberg na het laatste avondmaal, waar zij, na het zingen van de psalmen, naar een plaats vol profetische betekenis gaan, vlak bij de plek van de toekomstige kruisiging.

    Mattheüs 26.30 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij den lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar den Olijfberg.
    Lire la suite
  • Halt in Getsemane

    Het artikel ‘PER328 - Halt in Getsemane’ onderzoekt de betekenis van de episode in Getsemane in de evangeliën. Het benadrukt het lijden en het gebed van Jezus vóór zijn arrestatie en duidt dit moment als een onderwijzing over het gebed en de overgave aan Gods wil.

    Johannes 18.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus, dit gezegd hebbende, ging uit met Zijn discipelen over de beek Kedron, waar een hof was, in welken Hij ging, en Zijn discipelen.
    Lire la suite
  • De strijd in het gebed

    Het artikel analyseert het gebed van Jezus in Getsemane, dat zijn menselijk lijden en zijn onderwerping aan de goddelijke wil illustreert. Het benadrukt de historische en bijbelse context van de gebeurtenis en biedt een theologische bezinning op de verlossende zending van Jezus en op de oproep om te waken en te bidden in de beproeving.

    Hebreeën 5.7-8 (De Heilige Schrift 1917) :
    Die in de dagen Zijns vleses, gebeden en smekingen tot Dengene, Die Hem uit den dood kon verlossen, met sterke roeping en tranen geofferd hebbende, en verhoord zijnde uit de vreze.Hoewel Hij de Zoon was, nochtans gehoorzaamheid geleerd heeft, uit hetgeen Hij heeft geleden.
    Lire la suite
  • De groep onder leiding van Judas Iskariot komt aan

    Het artikel behandelt de arrestatie van Jezus door Judas Iskariot in de hof van Getsemane, zoals beschreven in de Evangeliën. Het analyseert de context en de betekenis van deze sleutelgebeurtenis in het lijden van Jezus en onderzoekt de verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes.

    Mattheüs 26.47-56 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Hij nog sprak, ziet, Judas, een van de twaalven, kwam, en met hem een grote schare, met zwaarden en stokken, gezonden van de overpriesters en ouderlingen des volks.En die Hem verried, had hun een teken gegeven, zeggende: Dien ik zal kussen, Dezelve is het, grijpt Hem.En terstond komende tot Jezus, zeide hij: Wees gegroet, Rabbi! en hij kuste Hem.Maar Jezus zeide tot hem: Vriend! waartoe zijt gij hier! Toen kwamen zij toe, en sloegen de handen aan Jezus en grepen Hem.En ziet, een van degenen, die met Jezus waren, de hand uitstekende, trok zijn zwaard uit, en slaande den dienstknecht des hogepriesters, hieuw zijn oor af.Toen zeide Jezus tot hem: Keer uw zwaard weder in zijn plaats; want allen, die het zwaard nemen, zullen door het zwaard vergaan.Of meent gij, dat Ik Mijn Vader nu niet kan bidden, en Hij zal Mij meer dan twaalf legioenen engelen bijzetten?Hoe zouden dan de Schriften vervuld worden, die zeggen, dat het alzo geschieden moet?Terzelfder ure sprak Jezus tot de scharen: Gij zijt uitgegaan als tegen een moordenaar, met zwaarden en stokken, om Mij te vangen; dagelijks zat Ik bij u, lerende in den tempel, en gij hebt Mij niet gegrepen;Doch dit alles is geschied, opdat de Schriften der profeten zouden vervuld worden. Toen vluchtten al de discipelen, Hem verlatende.
    Lire la suite
  • De arrestatie

    Dit artikel behandelt de arrestatie van Jezus in de hof van Getsemane, zoals die in de Evangeliën wordt verteld. Het belicht het verraad van Judas en de reactie van de soldaten op de verklaring van Jezus, waaruit zijn beheersing van de situatie blijkt.

    Lukas 22.47-53 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Hij nog sprak, ziet daar een schare; en een van de twaalven, die genaamd was Judas, ging hun voor, en kwam bij Jezus, om Hem te kussen.En Jezus zeide tot hem: Judas, verraadt gij den Zoon des mensen met een kus?En die bij Hem waren, ziende, wat er geschieden zou, zeiden tot Hem: Heere, zullen wij met het zwaard slaan?En een uit hen sloeg den dienstknecht des hogepriesters, en hieuw hem zijn rechteroor af.En Jezus, antwoordende, zeide: Laat hen tot hiertoe geworden; en raakte zijn oor aan, en heelde hem.En Jezus zeide tot de overpriesters, en de hoofdmannen des tempels, en ouderlingen, die tegen Hem gekomen waren: Zijt gij uitgegaan met zwaarden en stokken als tegen een moordenaar?Als Ik dagelijks met u was in den tempel, zo hebt gij de handen tegen Mij niet uitgestoken; maar dit is uw ure, en de macht der duisternis.
    Lire la suite
  • Het verzet van de discipel Petrus en de genezing van Malchus

    Dit artikel behandelt de arrestatie van Jezus in Getsemane, waar Petrus in een impulsief gebaar het oor van Malchus afhakt. Jezus kalmeert de situatie door Malchus te genezen, waarmee hij zijn goddelijke zending onderstreept en het geweld verwerpt, overeenkomstig de Schriften. Hij toont zijn beheersing en de goddelijke liefde, zelfs jegens degenen die hem arresteren.

    Markus 14.47-49 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een dergenen, die daarbij stonden, het zwaard trekkende, sloeg den dienstknecht des hogepriesters, en hieuw hem zijn oor af.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Zijt gij uitgegaan, met zwaarden en stokken, als tegen een moordenaar, om Mij te vangen?Dagelijks was Ik bij ulieden in den tempel, lerende, en gij hebt Mij niet gegrepen; maar dit geschiedt, opdat de Schriften vervuld zouden worden.
    Lire la suite
  • De woorden van Jezus de Messias tot de menigte bij de arrestatie

    Dit artikel onderzoekt de arrestatie van Jezus in de hof van Getsemane, waarbij zijn kalmte en zijn bereidheid om het goddelijke plan te vervullen worden benadrukt. Met zijn woorden legt hij de tegenstrijdigheden van de religieuze autoriteiten bloot en onderstreept hij zijn beheersing van de situatie, waarbij hij zijn verlossende zending uit liefde voor de mensheid openbaart.

    Lukas 22.52 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus zeide tot de overpriesters, en de hoofdmannen des tempels, en ouderlingen, die tegen Hem gekomen waren: Zijt gij uitgegaan met zwaarden en stokken als tegen een moordenaar?
    Lire la suite
  • De vlucht van de leerlingen

    Het artikel analyseert de vlucht van de leerlingen bij de arrestatie van Jezus en benadrukt hun angst en de rust van Jezus. Het beschrijft de arrestatie in de hof van Getsemane, de uitleg van de Evangeliën en het contrast tussen de paniek van de leerlingen en de soevereiniteit van Jezus.

    Johannes 18.2-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Judas, die Hem verried, wist ook die plaats, dewijl Jezus aldaar dikwijls vergaderd was geweest met Zijn discipelen.Judas dan, genomen hebbende de bende krijgsknechten en enige dienaars van de overpriesters en Farizeen, kwam aldaar met lantaarnen, en fakkelen, en wapenen.Jezus dan, wetende alles, wat over Hem komen zou, ging uit, en zeide tot hen: Wien zoekt gij?Zij antwoordden Hem: Jezus den Nazarener. Jezus zeide tot hen: Ik ben het. En Judas, die Hem verried, stond ook bij hen.Als Hij dan tot hen zeide: Ik ben het; gingen zij achterwaarts, en vielen ter aarde.Hij vraagde hun dan wederom: Wien zoekt gij? En zij zeiden: Jezus den Nazarener.Jezus antwoordde: Ik heb u gezegd, dat Ik het ben. Indien gij dan Mij zoekt, zo laat dezen heengaan.Opdat het woord vervuld zou worden, dat Hij gezegd had: Uit degenen, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik niemand verloren.Simon Petrus dan, hebbende een zwaard, trok hetzelve uit, en sloeg des hogepriesters dienstknecht, en hieuw zijn rechteroor af. En de naam van den dienstknecht was Malchus.Jezus dan zeide tot Petrus: Steek uw zwaard in de schede. Den drinkbeker, dien Mij de Vader gegeven heeft, zal Ik dien niet drinken?De bende dan, en de overste over duizend, en de dienaars der Joden namen Jezus gezamenlijk, en bonden Hem;
    Lire la suite

Betrouwbaarheid van de Schrift en andere leerstellige thema’s

  • Het eerste zegel, de eerste ruiter

    APO009 analyseert het eerste zegel van Openbaring (Opb 6.1-2) en het verschijnen van een ruiter op een wit paard. Twee theorieën staan tegenover elkaar: stelt deze ruiter de zegevierende Messias Jezus voor of een bedrieger, ja zelfs de antichrist? Het artikel zet beide standpunten uiteen, benadrukt dat het exegetische debat open blijft en kondigt een parallel aan met de rede van Jezus op de Olijfberg.

    Lukas 21 (De Heilige Schrift 1917) :
    En opziende, zag Hij de rijken hun gaven in de schatkist werpen.En Hij zag ook een zekere arme weduwe twee kleine penningen daarin werpen.En Hij zeide: Waarlijk, Ik zeg u, dat deze arme weduwe meer dan allen heeft ingeworpen.Want die allen hebben van hun overvloed geworpen tot de gaven Gods; maar deze heeft van haar gebrek, al den leeftocht, dien zij had, daarin geworpen.En als sommigen zeiden van den tempel, dat hij met schone stenen en begiftigingen versierd was, zeide Hij:Wat deze dingen aangaat, die gij aanschouwt, er zullen dagen komen, in welke niet een steen op den anderen steen zal gelaten worden, die niet zal worden afgebroken.En zij vraagden Hem, zeggende: Meester, wanneer zullen dan deze dingen zijn, en welk is het teken, wanneer deze dingen zullen geschieden?En Hij zeide: Ziet, dat gij niet verleid wordt; want velen zullen er komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Christus; en de tijd is nabij gekomen, gaat dan hen niet na.En wanneer gij zult horen van oorlogen en beroerten, zo wordt niet verschrikt; want deze dingen moeten eerst geschieden; maar nog is terstond het einde niet.Toen zeide Hij tot hen: Het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk.En er zullen grote aardbevingen wezen in verscheidene plaatsen, en hongersnoden, en pestilentien; er zullen ook schrikkelijke dingen, en grote tekenen van den hemel geschieden.Maar voor dit alles, zullen zij hun handen aan ulieden slaan, en u vervolgen, u overleverende in de synagogen en gevangenissen; en gij zult getrokken worden voor koningen en stadhouders, om Mijns Naams wil.En dit zal u overkomen tot een getuigenis.Neemt dan in uw harten voor, van te voren niet te overdenken, hoe gij u verantwoorden zult;Want Ik zal u mond en wijsheid geven, welke niet zullen kunnen tegenspreken, noch wederstaan allen, die zich tegen u zetten.En gij zult overgeleverd worden ook van ouders, en broeders, en magen, en vrienden; en zij zullen er sommigen uit u doden.En gij zult van allen gehaat worden om Mijns Naams wil.Doch niet een haar uit uw hoofd zal verloren gaan.Bezit uw zielen in uw lijdzaamheid.Maar wanneer gij zien zult, dat Jeruzalem van heirlegers omsingeld wordt, zo weet alsdan, dat haar verwoesting nabij gekomen is.Alsdan die in Judea zijn, dat zij vlieden naar de bergen; en die in het midden van dezelve zijn, dat zij daaruit trekken; en die op de velden zijn, dat zij in dezelve niet komen.Want deze zijn dagen der wraak, opdat alles vervuld worde, dat geschreven is.Doch wee den bevruchten en den zogenden vrouwen in die dagen, want er zal grote nood zijn in het land, en toorn over dit volk.En zij zullen vallen door de scherpte des zwaards, en gevankelijk weggevoerd worden onder alle volken; en Jeruzalem zal van de heidenen vertreden worden, totdat de tijden der heidenen vervuld zullen zijn.En er zullen tekenen zijn in de zon, en maan, en sterren, en op de aarde benauwdheid der volken met twijfelmoedigheid, als de zee en watergolven groot geluid zullen geven;En den mensen het hart zal bezwijken van vrees en verwachting der dingen, die het aardrijk zullen overkomen; want de krachten der hemelen zullen bewogen worden.En alsdan zullen zij den Zoon des mensen zien komen in een wolk, met grote kracht en heerlijkheid.Als nu deze dingen beginnen te geschieden, zo ziet omhoog, en heft uw hoofden opwaarts, omdat uw verlossing nabij is.En Hij zeide tot hen een gelijkenis: Ziet den vijgeboom, en al de bomen.Wanneer zij nu uitspruiten, en gij dat ziet, zo weet gij uit uzelven, dat de zomer nu nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het Koninkrijk Gods nabij is.Voorwaar Ik zeg u, dat dit geslacht geenszins zal voorbijgaan, totdat alles zal geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.En wacht uzelven, dat uw harten niet te eniger tijd bezwaard worden met brasserij en dronkenschap, en zorgvuldigheden dezes levens, en dat u die dag niet onvoorziens over kome.Want gelijk een strik zal hij komen over al degenen, die op den gansen aardbodem gezeten zijn.Waakt dan te aller tijd, biddende, dat gij moogt waardig geacht worden te ontvlieden al deze dingen, die geschieden zullen, en te staan voor den Zoon des mensen.Des daags nu was Hij lerende in den tempel; maar des nachts ging Hij uit, en vernachtte op den berg, genaamd den Olijf berg.En al het volk kwam des morgens vroeg tot Hem in den tempel, om Hem te horen.
    Lire la suite

Het ambt van Petrus

  • Het gesprek van de apostelen met Jezus

    Luc rapporte le dernier entretien de Jésus avec ses onze apôtres avant l'Ascension (Actes 1.4-8). Jésus leur ordonne d'attendre à Jérusalem le baptême du Saint-Esprit, refuse de révéler les temps eschatologiques réservés au Père, et leur confie une mission universelle : être ses témoins de Jérusalem jusqu'aux extrémités de la terre. Ce passage constitue le plan structurel du livre des Actes.

    Markus 13.32 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar van dien dag en die ure weet niemand, noch de engelen, die in den hemel zijn, noch de Zoon, dan de Vader.
    Lire la suite
  • L’ascension de Jésus

    L'ascension de Jésus, survenue le 12 mai 33 sur le mont des Oliviers, clôt son ministère terrestre. Élevé dans une nuée, il est accueilli auprès du Père tandis que deux anges annoncent son retour glorieux. Cet événement, relaté uniquement par Luc, marque le passage vers le ministère céleste du Christ et fonde l'espérance eschatologique de l'Église primitive dans l'attente de la parousie.

    Lukas 24.4-7 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als zij daarover twijfelmoedig waren, zie, twee mannen stonden bij haar in blinkende klederen.En als zij zeer bevreesd werden, en het aangezicht naar de aarde neigden, zeiden zij tot haar: Wat zoekt gij den Levende bij de doden?Hij is hier niet, maar Hij is opgestaan. Gedenkt, hoe Hij tot u gesproken heeft, als Hij nog in Galilea was,Zeggende: De Zoon des mensen moet overgeleverd worden in de handen der zondige mensen, en gekruisigd worden, en ten derden dage wederopstaan.
    Lire la suite
  • Le retour et l’attente des disciples

    Après l'ascension de Jésus (12 mai 33), les disciples retournent à Jérusalem depuis le mont des Oliviers, distant d'un 'chemin de sabbat'. Ils se rassemblent dans une chambre haute, probablement la maison de Marie mère de Jean Marc, et persévèrent unanimement dans la prière, avec les femmes et la famille de Jésus. Cette période d'attente préfigure les caractéristiques de l'Église naissante.

    Handelingen 2.42-47 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en in de gemeenschap, en in de breking des broods, en in de gebeden.En een vreze kwam over alle ziel; en vele wonderen en tekenen geschiedden door de apostelen.En allen, die geloofden, waren bijeen, en hadden alle dingen gemeen;En zij verkochten hun goederen en have, en verdeelden dezelve aan allen, naar dat elk van node had.En dagelijks eendrachtelijk in den tempel volhardende, en van huis tot huis brood brekende, aten zij te zamen met verheuging en eenvoudigheid des harten;En prezen God, en hadden genade bij het ganse volk. En de Heere deed dagelijks tot de Gemeente, die zalig werden.
    Lire la suite
Compléments
  • ANN119 De eschatologische rede op de Olijfberg

    Cet article explore le discours eschatologique de Jésus sur le mont des Oliviers, discuté dans les Évangiles de Matthieu, Marc et Luc. Jésus met…